امام فرمود : آيا در اينجا دو بيت به قصيدة ات اضافه نكنم تا به آنها شعرت پايان دهى ؟ گفت : اى پسر پيامبر ، آرى ، امام فرمود : وقبرى در طوس است كه صاحب آن مصيبت زيادى را متحمل گرديده ، كه تا روز قيامت پاره هاى آتش از درون انسان زبانه مىكشد ، تا اين كه خداوند قائم ما را برانگيزد واندوهها وغصه ها را بر طرف نمايد . ( 8 ) دعاى آن حضرت بر ابن أبي سعيد مكارى روايت شده كه ابن أبي سعيد مكارى بر آن حضرت وارد شد وگفت : آيا خداوند تو را به مقامي رسانده كه ادعاى پدرت را تكرار مىكنى ؟ آن حضرت فرمود : تو را چه شده است ؟ خداوند نور وجودت را خاموش گردانده ، وفقر را در خانه ات مستقر نمايد . آيا نمىدانى كه خداوند به عمران وحى كرد كه پسرى به تو عطا مىكنم ، وخداوند به أو مريم را عطا كرد ، وبه مريم عيسى را بخشيد ، پس عيسى از مريم ومريم از عيسى بوده وعيسى ومريم در حقيقت يك چيز مىباشند ، ومن از پدرم وپدرم از من است ، ومن وأو حقيقت واحده اى هستيم . آن مرد خارج شد ودچار فقر گرديد ، تا اين كه مرگش فرا رسيد ، در حالي كه به غذاى شب خود نيز محتاج بود .